ಅಧ್ಯಾಯ 17 · ಶ್ಲೋಕ 16

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಮಾನಸಿಕ ತಪಸ್ಸು. ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಸನ್ನತೆ (ಶಾಂತತೆ, ನಿರ್ಮಲತೆ) (`ಮನಃಪ್ರಸಾದಃ`), ಸೌಮ್ಯತ್ವ (ಕ್ರೂರತೆಯಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ) (`ಸೌಮ್ಯತ್ವಂ`), ಮೌನ (ಅನಾವಶ್ಯಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿರುವುದು, ಅಥವಾ ಆತ್ಮ ಚಿಂತನೆ) (`ಮೌನಂ`), ಆತ್ಮವಿನಿಗ್ರಹ (ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಯಮ) (`ಆತ್ಮವಿನಿಗ್ರಹಃ`), ಮತ್ತು ಭಾವ ಸಂಶುದ್ಧಿ (ಅಂತಃಕರಣದ ಶುದ್ಧತೆ, ಕಪಟವಿಲ್ಲದಿರುವುದು) (`ಭಾವಸಂಶುದ್ಧಿಃ`) - ಇದು (`ಏತತ್ ಇತಿ`) ಮಾನಸಿಕ ತಪಸ್ಸು (`ತಪಃ ಮಾನಸಂ`) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ (`ಉಚ್ಯತೇ`). ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಹೃದಯವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮನಸ್ಸಿನ ತಪಸ್ಸು.