ಅಧ್ಯಾಯ 17 · ಶ್ಲೋಕ 11

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆಹಾರದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಯಜ್ಞದ ಮೂರು ವಿಧಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಸಾತ್ವಿಕ ಯಜ್ಞ. ಫಲವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸದವರಿಂದ (`ಅಫಲಾಕಾಂಕ್ಷಿಭಿಃ`), ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ (`ವಿಧಿದೃಷ್ಟಃ`) ಯಾವ ಯಜ್ಞವು (`ಯಃ ಯಜ್ಞಃ`) ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ (`ಇಜ್ಯತೇ`), 'ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವುದು ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಸರಿ' (`ಯಷ್ಟವ್ಯಂ ಏವ ಇತಿ`) ಎಂದು ಮನಸ್ಸನ್ನು (`ಮನಃ`) ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡು (ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ) (`ಸಮಾಧಾಯ`) (ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ), ಅದು (`ಸಃ`) ಸಾತ್ವಿಕ ಯಜ್ಞ (`ಸಾತ್ತ್ವಿಕಃ`). ಯಾವುದೇ ಲೌಕಿಕ ಫಲದಾಸೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡುವ ಯಜ್ಞವು ಸಾತ್ವಿಕ ಯಜ್ಞ.