ಅಧ್ಯಾಯ 15 · ಶ್ಲೋಕ 7

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಾಗಾದರೆ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವರೂಪವೇನು? ಅವರು ಭಗವಂತನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನರೇ? ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ (`ಜೀವಲೋಕೇ`) ಜೀವಸ್ವರೂಪನಾಗಿರುವವನು (`ಜೀವಭೂತಃ`) ನನ್ನ (`ಮಮ`) ಸನಾತನವಾದ (ಶಾಶ್ವತವಾದ) (`ಸನಾತನಃ`) ಅಂಶವೇ (`ಅಂಶಃ ಏವ`). (ಆದರೆ) ಅವನು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ (`ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾನಿ`), ಮನಸ್ಸೇ ಆರನೆಯದಾಗಿ ಉಳ್ಳ (`ಮನಃಷಷ್ಠಾನಿ`) ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು (ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು) (`ಇಂದ್ರಿಯಾಣಿ`) (ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ) ಸೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ (ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಂದ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ) (`ಕರ್ಷತಿ`)." ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಾತ್ಮವೂ ಮೂಲತಃ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಂಶವೇ, ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ. ಆದರೆ, ಭೌತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅದು ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ.