ಅಧ್ಯಾಯ 14 · ಶ್ಲೋಕ 26

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನ ಮೂರನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ (ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟುವುದು ಹೇಗೆ?) ಕೃಷ್ಣನು ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. "ಮತ್ತು (`ಚ`) ಯಾವನು (`ಯಃ`) ವ್ಯಭಿಚಾರರಹಿತವಾದ (ಏಕನಿಷ್ಠೆಯ, ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹರಿಯದ) (`ಅವ್ಯಭಿಚಾರೇಣ`) ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ (`ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೋ (`ಸೇವತೇ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು (`ಏತಾನ್ ಗುಣಾನ್`) ಚೆನ್ನಾಗಿ ದಾಟಿ (`ಸಮತೀತ್ಯ`), ಬ್ರಹ್ಮಭಾವವನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) (`ಬ್ರಹ್ಮಭೂಯಾಯ`) ಪಡೆಯಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ (`ಕಲ್ಪತೇ`)." ಕಠಿಣವಾದ ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗ ಅಥವಾ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಗಳಿಗಿಂತ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ, ಅನನ್ಯವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದೇ ಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇರುವ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾದ ಉಪಾಯ. ಭಕ್ತಿಯು ಸಾಧಕನನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಗುಣಾತೀತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.