ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 7

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ಅನನ್ಯವಾಗಿ ಭಜಿಸುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಾನು ನೀಡುವ ಫಲವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಪಾರ್ಥ! ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ (`ಮಯಿ ಆವೇಶಿತಚೇತಸಾಂ`) ಅವರನ್ನು (`ತೇಷಾಂ`) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಮೃತ್ಯುರೂಪವಾದ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಸಾಗರದಿಂದ (`ಮೃತ್ಯುಸಂಸಾರಸಾಗರಾತ್`) ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ (`ನಚಿರಾತ್`) ಮೇಲೆತ್ತುವವನಾಗುತ್ತೇನೆ (ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡುವವನಾಗುತ್ತೇನೆ) (`ಸಮುದ್ಧರ್ತಾ ಭವಾಮಿ`)." ಯಾರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಈ ದುಃಖಮಯವಾದ, ಹುಟ್ಟು-ಸಾವುಗಳ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಿಂದ ತಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಭಗವಂತನು ಅಭಯ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಪರಮ ದೃಷ್ಟಾಂತ.