ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 8

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಉದ್ಧಾರದ ಭರವಸೆಯ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ (ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಾಧಕರಿಗೆ) ನೇರವಾದ ಮತ್ತು ಸರಳವಾದ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "(ನಿನ್ನ) ಮನಸ್ಸನ್ನು (`ಮನಃ`) ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ (`ಮಯಿ ಏವ`) ಸ್ಥಿರವಾಗಿಡು (`ಆಧತ್ಸ್ವ`). (ನಿನ್ನ) ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು (`ಬುದ್ಧಿಂ`) ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ (`ಮಯಿ`) ನೆಲೆಗೊಳಿಸು (`ನಿವೇಶಯ`). (ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ) ಇದರ ನಂತರ (`ಅತಃ ಊರ್ಧ್ವಂ`) ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ (`ಮಯಿ ಏವ`) ವಾಸಿಸುವೆ (`ನಿವಸಿಷ್ಯಸಿ`). ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ (`ನ ಸಂಶಯಃ`)." ಮನಸ್ಸು (ಭಾವನೆಗಳು, ಸಂಕಲ್ಪಗಳು) ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ (ವಿಚಾರ, ನಿಶ್ಚಯ) ಎರಡನ್ನೂ ಭಗವಂತನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಾಧನೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಮರಣಾನಂತರ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಸೇರಬಹುದು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದರೂ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಅಭ್ಯಾಸ.