अध्याय 12 · श्लोक 7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात्‌ । भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्‌ ॥ १२-७ ॥
अर्थ
हे पार्था (अर्थात पृथापुत्र अर्जुना), त्या माझ्यात चित्त गुंतवलेल्या प्रेमी भक्तांचा मी तत्काळ मृत्युरूप संसारसागरातून उद्धार करणारा होतो. ॥ १२-७ ॥
स्पष्टीकरण
जे भक्त माझ्यामध्ये पूर्णपणे लीन आहेत आणि माझ्यावर पूर्ण भक्ती करतात, त्यांना मी स्वत: मृत्यूच्या जगाच्या महासागरातून सोडवणार आहे. त्या भक्तांचे मन पूर्णपणे माझ्यावर स्थिर असते आणि मी त्यांना या भौतिक जगाच्या दु:खापासून लवकर मुक्त करतो. अर्जुना, जे पूर्ण भक्ती आणि शरणागती माझ्याशी जोडतात त्यांना मी जीवन आणि मृत्यूच्या चक्रातून मुक्ती अर्पण करतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.