ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 3

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಸಗುಣೋಪಾಸಕರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನು ನಿರಾಕಾರ, ನಿರ್ಗುಣ ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಪಾಸಕರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ (ಶ್ಲೋಕ 3-4). "ಆದರೆ (`ತು`) ಯಾರು (`ಯೇ`) ಅಕ್ಷರವಾದ (ನಾಶರಹಿತವಾದ) (`ಅಕ್ಷರಂ`), ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯವಾದ (ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ) (`ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯಂ`), ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗದ) (`ಅವ್ಯಕ್ತಂ`), ಸರ್ವತ್ರಗಾಮಿಯಾದ (ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ) (`ಸರ್ವತ್ರಗಂ`), ಅಚಿಂತ್ಯವಾದ (ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಿಂತಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ) (`ಅಚಿಂತ್ಯಂ ಚ`), ಕೂಟಸ್ಥವಾದ (ವಿಕಾರರಹಿತವಾಗಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ) (`ಕೂಟಸ್ಥಂ`), ಅಚಲವಾದ (ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದ) (`ಅಚಲಂ`) ಮತ್ತು ಧ್ರುವವಾದ (ಶಾಶ್ವತವಾದ) (`ಧ್ರುವಂ`) (ಆ ನಿರಾಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು) ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ (`ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ`)... (ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ)." ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ಗುಣ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಇಂದ್ರಿಯ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿಗಳ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ನಿತ್ಯ, ನಿರ್ವಿಕಾರವಾದ ತತ್ವ.