ಅಧ್ಯಾಯ 12 · ಶ್ಲೋಕ 13

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈಗ ಕೃಷ್ಣನು ತನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಭಕ್ತನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ (ಶ್ಲೋಕ 13-19). ಈ ಗುಣಗಳು ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿಸುತ್ತವೆ. 1. `ಅದ್ವೇಷ್ಟಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ`: ಯಾವ ಜೀವಿಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದವನು. 2. `ಮೈತ್ರಃ`: ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಭಾವವುಳ್ಳವನು. 3. `ಕರುಣ ಏವ ಚ`: ದೀನರ ಬಗ್ಗೆ, ದುಃಖಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನು. 4. `ನಿರ್ಮಮಃ`: 'ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಮಮಕಾರವಿಲ್ಲದವನು (ದೇಹ, ವಸ್ತು, ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ). 5. `ನಿರಹಂಕಾರಃ`: 'ನಾನು' ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವನು (ಕರ್ತೃತ್ವ, ಭೋಕ್ತೃತ್ವ ಭಾವವಿಲ್ಲದವನು). 6. `ಸಮದುಃಖಸುಖಃ`: ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನು. 7. `ಕ್ಷಮೀ`: ಸಹನಾಶೀಲನು, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಮನ್ನಿಸುವವನು... (ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ)