ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 32

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವೆಂದೂ (ಇದನ್ನು ಶ್ಲೋಕ 10.20 ರಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ), ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಎಂದೂ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಅರ್ಜುನ! ಸೃಷ್ಟಿಗಳ (`ಸರ್ಗಾಣಾಂ`) ಆದಿಯೂ (ಉತ್ಪತ್ತಿ ಕಾರಣ) (`ಆದಿಃ`), ಅಂತ್ಯವೂ (ಲಯ ಕಾರಣ) (`ಅಂತಃ ಚ`) ಮತ್ತು ಮಧ್ಯವೂ (ಸ್ಥಿತಿ ಕಾರಣ) (`ಮಧ್ಯಂ ಚ ಏವ`) ನಾನೇ (`ಅಹಂ`). ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ (ಜ್ಞಾನ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ) (`ವಿದ್ಯಾನಾಂ`) ನಾನು ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಿದ್ಯೆ (ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ) (`ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಿದ್ಯಾ`) (ಇದೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವಿದ್ಯೆ). ವಾದ ಮಾಡುವವರ (`ಪ್ರವದತಾಂ`) ವಾದಗಳಲ್ಲಿ (ವಿವಿಧ ತಾರ್ಕಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ) ನಾನು 'ವಾದ' (`ವಾದಃ ಅಹಂ`) (ಅಂದರೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವ, ತತ್ವ ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕವಾಗುವ ತರ್ಕ)." ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಕ್ರ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆಯ ತಾರ್ಕಿಕತೆಯ ಮೂಲವೂ ತಾನೇ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.