ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 30

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ದೈತ್ಯರು, ನಾಶಕ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. "ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ (ದಿತಿಯ ವಂಶದ ಅಸುರರಲ್ಲಿ) (`ದೈತ್ಯಾನಾಂ`) ನಾನು ಪ್ರಹ್ಲಾದನು (`ಪ್ರಹ್ಲಾದಃ ಚ ಅಸ್ಮಿ`) (ಅಸುರಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಭಕ್ತ). ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವವರಲ್ಲಿ (ಕಾಲವನ್ನು ಗಣಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಧೀನಗೊಳಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ನಾಶ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ) (`ಕಲಯತಾಂ`) ನಾನು ಕಾಲ (`ಕಾಲಃ ಅಹಂ`). ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ (`ಮೃಗಾಣಾಂ ಚ`) ನಾನು ಮೃಗೇಂದ್ರ (ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಾಜನಾದ ಸಿಂಹ) (`ಮೃಗೇಂದ್ರಃ ಅಹಂ`). ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ (`ಪಕ್ಷಿಣಾಂ`) ನಾನು ವೈನತೇಯ (ವಿನತೆಯ ಮಗನಾದ ಗರುಡ) (`ವೈನತೇಯಃ ಚ`) (ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಾಹನ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜ)." ಅಸುರ ಕುಲದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೆರೆದ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಸರ್ವಸಂಹಾರಕವಾದ ಕಾಲ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಾಜನಾದ ಸಿಂಹದ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನಾದ ಗರುಡನ ವೇಗ ಹಾಗೂ ಶಕ್ತಿ ಇವು ತನ್ನ ವಿಭೂತಿಗಳೆಂದು ಕೃಷ್ಣ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.