ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 16

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನ ಅನಂತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರೆನಾದರೂ, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಅರ್ಜುನನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, "ಯಾವ ವಿಭೂತಿಗಳಿಂದ (`ಯಾಭಿಃ ವಿಭೂತಿಭಿಃ`) ನೀನು (`ತ್ವಂ`) ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು (`ಇಮಾನ್ ಲೋಕಾನ್`) ವ್ಯಾಪಿಸಿ (`ವ್ಯಾಪ್ಯ`) ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೋ (`ತಿಷ್ಠಸಿ`), ಆ ನಿನ್ನ (`ಆತ್ಮ`) ದಿವ್ಯವಾದ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು (`ದಿವ್ಯಾಃ ಹಿ ವಿಭೂತಯಃ`) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (`ಅಶೇಷೇಣ`) ಹೇಳಲು (`ವಕ್ತುಂ`) ನೀನೇ ಅರ್ಹನು (`ಅರ್ಹಸಿ`)" ಎಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಗವಂತನ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದರಿಂದ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲು, ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.