અધ્યાય 8 · શ્લોક 7
તસ્માત્સર્વેષુ કાલેષુ મામનુસ્મર યુધ્ય ચ ।
મય્યર્પિતમનોબુદ્ધિર્મામેવૈષ્યસ્યસંશયમ્ ॥૭॥
અર્થ
માટે હે પાર્થ ! મન અને બુદ્ધિને મારામાં અર્પણ કરીને સદૈવ મારું ચિંતન કર અને યુદ્ધ કર, એટલે તે કર્મ મારામાં જ આવી મળશે તેમાં સંશય નથી. (૭)
ભાષ્ય
અંતકાળના સ્મરણનું મહત્વ સમજાવ્યા પછી, ભગવાન અર્જુનને વ્યવહારિક ઉપદેશ આપે છે. 'તસ્માત્' (માટે), 'સર્વેષુ કાલેષુ મામ્ અનુસ્મર' – તું બધા સમયે (નિરંતર) મારું સ્મરણ કર, 'ચ યુધ્ય' – અને યુદ્ધ પણ કર (પોતાનું કર્તવ્ય કર્મ કર). ભગવદ્ સ્મરણ અને કર્તવ્ય પાલન બંને સાથે કરવાના છે. જો તું 'મયિ અર્પિતમનોબુદ્ધિઃ' (મન અને બુદ્ધિ મને અર્પણ કરી દઈશ), તો 'મામ્ એવ એષ્યસિ' – તું નિશ્ચિતપણે મને જ પામીશ, 'અસંશયમ્' – એમાં કોઈ સંશય નથી. નિરંતર ભગવદ્ સ્મરણ અને કર્તવ્ય પાલનનો સમન્વય જ અંતકાળે ભગવદ્ પ્રાપ્તિનો નિશ્ચિત માર્ગ છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.