અધ્યાય 7 · શ્લોક 7

ભાષ્ય

ભગવાન પોતાની સર્વોપરિતા અને સર્વવ્યાપકતાને ભારપૂર્વક જણાવે છે. 'હે ધનંજય!' 'મત્તઃ પરતરમ્ અન્યત્ કિંચિત્ ન અસ્તિ' – મારાથી પર (શ્રેષ્ઠ) બીજું કંઈ પણ નથી. હું જ પરમ તત્ત્વ છું, સર્વનો આધાર અને અંતિમ સત્ય છું. 'સર્વમ્ ઇદમ્' – આ બધું જ (જગત) 'મયિ પ્રોતમ્' – મારામાં પરોવાયેલું છે. કેવી રીતે? 'સૂત્રે મણિગણાઃ ઇવ' – જેમ દોરામાં મણકા પરોવાયેલા હોય છે. દોરો દેખાતો ન હોવા છતાં માળાના અસ્તિત્વ અને એકતાનો આધાર છે, તેમ પરમાત્મા આ સમગ્ર સૃષ્ટિમાં ઓતપ્રોત થઈને તેને ધારણ કરી રહ્યા છે અને એક સૂત્રમાં બાંધી રહ્યા છે.