અધ્યાય 6 · શ્લોક 22

ભાષ્ય

આત્માનંદની સર્વોપરિતા જણાવે છે. જે આત્મસુખરૂપી લાભને પામીને ('યં લબ્ધ્વા') યોગી તેનાથી અધિક બીજો કોઈ લાભ માનતો નથી ('ન અધિકં તતઃ અપરં લાભં મન્યતે'), અને જે સ્થિતિમાં સ્થિર થયેલો યોગી મોટામાં મોટા દુઃખથી પણ ('ગુરુણા અપિ દુઃખેન') વિચલિત થતો નથી ('ન વિચાલ્યતે'), તે પરમ સ્થિતિ છે. આત્માનો આનંદ એટલો પૂર્ણ છે કે તેની સામે અન્ય કોઈ લાભ તુચ્છ લાગે છે અને કોઈ દુઃખ તેને ડગાવી શકતું નથી.