અધ્યાય 3 · શ્લોક 34
ઇન્દ્રિયસ્યેન્દ્રિયસ્યાર્થે રાગદ્વેષૌ વ્યવસ્થિતૌ |
તયોર્ન વશમાગચ્છેત્તૌ હ્યસ્ય પરિપન્થિનૌ || ૩૪ ||
અર્થ
પ્રત્યેક ઇન્દ્રિયના તેના વિષયમાં રાગ (આકર્ષણ) અને દ્વેષ (અણગમો) રહેલા જ હોય છે. મનુષ્યે તે રાગ-દ્વેષને વશ ન થવું જોઈએ; કારણ કે તે બંને તેના (કલ્યાણ) માર્ગમાં વિઘ્ન કરનારા શત્રુઓ છે.
ભાષ્ય
અગાઉના શ્લોકમાં કહ્યું કે પ્રકૃતિ (સ્વભાવ) બળવાન છે. તો પછી તેના પર વિજય કેવી રીતે મેળવવો? તેનો ઉપાય અહીં બતાવ્યો છે. સ્વભાવ મુખ્યત્વે રાગ અને દ્વેષ દ્વારા પ્રગટ થાય છે. દરેક ઇન્દ્રિયને પોતાના વિષય પ્રત્યે કાં તો ગમો (રાગ) હોય છે અથવા અણગમો (દ્વેષ) હોય છે. જેમ કે, આંખને સુંદર દૃશ્ય ગમે છે, કાનને મધુર સંગીત ગમે છે (રાગ); અને તેનાથી વિપરીત વસ્તુઓ પ્રત્યે અણગમો થાય છે (દ્વેષ). આ રાગ-દ્વેષ જ આપણને કર્મોમાં પ્રવૃત્ત કરે છે અને બંધનમાં નાખે છે. ભગવાન કહે છે કે સાધકે આ રાગ-દ્વેષના આવેગોને વશ થવું ન જોઈએ. વિવેકબુદ્ધિથી તેમને ઓળખીને તેમનાથી દૂર રહેવું જોઈએ. કારણ કે આ રાગ-દ્વેષ જ આધ્યાત્મિક ઉન્નતિના માર્ગમાં મોટા શત્રુઓ ('પરિપન્થિનૌ') છે. તેમને જીતવાથી સ્વભાવ પર નિયંત્રણ આવે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.