અધ્યાય 17 · શ્લોક 14
દેવદ્વિજગુરુપ્રાજ્ઞપૂજનં શૌચમાર્જવમ્ ।
બ્રહ્મચર્યમહિંસા ચ શારીરં તપ ઉચ્યતે ॥૧૪॥
અર્થ
દેવ, બ્રાહ્મણ, ગુરુ અને જ્ઞાનીજનોનું પૂજન, પવિત્રતા, સરળતા, બ્રહ્મચર્ય અને અહિંસા – આ શારીરિક તપ કહેવાય છે.(૧૪)
ભાષ્ય
યજ્ઞ પછી ભગવાન તપના ત્રણ પ્રકાર – શારીરિક, વાચિક અને માનસિક – નું વર્ણન કરે છે. પ્રથમ શારીરિક તપ: `શારીરમ્ તપઃ ઉચ્યતે` (શરીર દ્વારા કરાતું તપ કહેવાય છે) તે જેમાં: `દેવદ્વિજગુરુપ્રાજ્ઞપૂજનમ્` (દેવતાઓ, બ્રાહ્મણો/વિદ્વાનો, ગુરુજનો અને જ્ઞાની પુરુષોનું પૂજન-સન્માન કરવું), `શૌચમ્` (શરીરની બાહ્ય શુદ્ધિ, સ્નાન વગેરે), `આર્જવમ્` (શરીરની ક્રિયાઓમાં સરળતા, કુટિલતાનો અભાવ), `બ્રહ્મચર્યમ્` (ઇન્દ્રિય સંયમ, ખાસ કરીને જાતીય સંયમ) અને `અહિંસા ચ` (શરીર દ્વારા કોઈપણ જીવને પીડા ન આપવી). આ પાંચ કર્મો શારીરિક તપના અંગ છે, જે શરીરને શુદ્ધ અને સાત્વિક બનાવે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.