ಅಧ್ಯಾಯ 17 · ಶ್ಲೋಕ 14

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈಗ ಕೃಷ್ಣನು ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂರು ವಿಧಗಳನ್ನು (ಶಾರೀರಿಕ, ವಾಚಿಕ, ಮಾನಸಿಕ) ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಶಾರೀರಿಕ ತಪಸ್ಸು. ದೇವತೆಗಳು, ದ್ವಿಜರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು), ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಜ್ಞರು (ಜ್ಞಾನಿಗಳು) ಇವರ ಪೂಜೆ (`ದೇವ-ದ್ವಿಜ-ಗುರು-ಪ್ರಾಜ್ಞ-ಪೂಜನಂ`), ಶೌಚ (ಬಾಹ್ಯ ಶುಚಿತ್ವ) (`ಶೌಚಂ`), ಆರ್ಜವ (ಸರಳತೆ, ನೇರ ನಡತೆ) (`ಆರ್ಜವಂ`), ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ (ಇಂದ್ರಿಯ ಸಂಯಮ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಯಮ) (`ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ`), ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆ (`ಅಹಿಂಸಾ ಚ`) - ಇವು ಶಾರೀರಿಕ ತಪಸ್ಸು (`ಶಾರೀರಂ ತಪಃ`) ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ (`ಉಚ್ಯತೇ`). ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡುವ ಪೂಜೆ, ಶುಚಿತ್ವ, ಸರಳತೆ, ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸಾ ಪಾಲನೆಯೇ ಶರೀರದ ತಪಸ್ಸು.