અધ્યાય 16 · શ્લોક 23
યઃ શાસ્ત્રવિધિમુત્સૃજ્ય વર્તતે કામકારતઃ ।
ન સ સિદ્ધિમવાપ્નોતિ ન સુખं ન પરાં ગતિમ્ ॥૨૩॥
અર્થ
જે (મનુષ્ય) શાસ્ત્રની વિધિને છોડીને પોતાની ઇચ્છા મુજબ મનસ્વી રીતે વર્તે છે, તે ન તો સિદ્ધિ (કોઈ કાર્યમાં સફળતા કે ચિત્તશુદ્ધિ) પામે છે, ન સુખ પામે છે, કે ન પરમ ગતિ પામે છે.(૨૩)
ભાષ્ય
કામ, ક્રોધ, લોભથી બચવા અને શ્રેયનું આચરણ કરવા માટે કોનું માર્ગદર્શન લેવું જોઈએ? ભગવાન શાસ્ત્રના મહત્વ પર ભાર મૂકે છે. `યઃ` (જે મનુષ્ય) `શાસ્ત્રવિધિમ્ ઉત્સૃજ્ય` (શાસ્ત્રોમાં બતાવેલા નિયમો અને આજ્ઞાઓને છોડી દઈને) `કામકારતઃ વર્તતે` (પોતાની મરજી મુજબ, કેવળ કામનાઓને વશ થઈને વર્તે છે), `સઃ` (તે) `ન સિદ્ધિમ્ અવાપ્નોતિ` (કોઈ સિદ્ધિ - લૌકિક કે પારલૌકિક સફળતા, ચિત્તશુદ્ધિ કે યોગસિદ્ધિ - પ્રાપ્ત કરતો નથી), `ન સુખમ્` (ન તો આ લોકમાં સાચું સુખ કે શાંતિ પામે છે) `ન પરામ્ ગતિમ્` (કે ન તો પરમ ગતિ એટલે કે મોક્ષ પામે છે). શાસ્ત્ર મનુષ્ય માટે કર્તવ્ય-અકર્તવ્યનો નિર્ણય કરનાર પ્રમાણ છે. તેની અવગણના કરીને મનસ્વી આચરણ કરનાર ક્યારેય કલ્યાણને પામતો નથી.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.