અધ્યાય 11 · શ્લોક 51
અર્જુન ઉવાચ ।
દૃષ્ટ્વેદં માનુષં રૂપં તવ સૌમ્યં જનાર્દન ।
ઇદાનીમસ્મિ સંવૃત્તઃ સચેતાઃ પ્રકૃતિં ગતઃ ॥૫૧॥
અર્થ
અર્જુન બોલ્યા હે જનાર્દન ! આપના આ સૌમ્ય મનુષ્યરૂપ ને જોઈને હવે હું પ્રસન્ન ચિત્તવાળો થયો છું તથા મારું મન પહેલાં જેવું સ્વસ્થ બની ગયું છે.(૫૧)
ભાષ્ય
ભગવાનના પરિચિત, સૌમ્ય માનવ રૂપને જોઈને અર્જુનને રાહત થાય છે અને તે પોતાની સ્વસ્થતા પાછી મેળવે છે. તે કહે છે, "હે જનાર્દન! (લોકો દ્વારા જેમની યાચના કરાય છે અથવા જે દુષ્ટોનો નાશ કરે છે તેવા ભગવાન) આપના આ સૌમ્ય (`સૌમ્યम्`) માનુષી રૂપને (`માનુષં રૂપम्`) જોઈને (`દૃષ્ટ્વા इदं`), હવે (`ઇદાનીम्`) હું સ્વસ્થ ચિત્તવાળો (`સચેતાઃ`) થઈ ગયો છું (`સંવૃત્તઃ અસ્મિ`) અને મારી સ્વાભાવિક અવસ્થાને (`પ્રકૃતિम्`) પામ્યો છું (`ગતઃ`)." વિશ્વરૂપના દર્શનથી તેનું ચિત્ત વ્યાકુળ અને ભયભીત થઈ ગયું હતું, તે પોતાની સામાન્ય માનસિક સ્થિતિ ગુમાવી બેઠો હતો. પરંતુ ભગવાનના શાંત, સ્નેહાળ માનવ સ્વરૂપના દર્શનથી તેનો ભય દૂર થયો, મન સ્થિર થયું અને તે ફરીથી પોતાની મૂળ પ્રકૃતિમાં, સ્વસ્થ અવસ્થામાં પાછો ફર્યો. આ દર્શાવે છે કે ભક્ત માટે ભગવાનનું સુલભ, સૌમ્ય રૂપ કેટલું આશ્વાસન આપનારું હોય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.