અધ્યાય 1 · શ્લોક 14
તતઃ શ્વેતૈર્હયૈર્યુક્તે મહતિ સ્યન્દને સ્થિતૌ |
માધવઃ પાણ્ડવશ્ચૈવ દિવ્યૌ શઙ્ખૌ પ્રદધ્મતુઃ || ||૧૪||
અર્થ
ત્યારપછી, સફેદ ઘોડાઓ જોડેલા મહાન રથમાં વિરાજમાન શ્રીકૃષ્ણ (માધવ) અને અર્જુન (પાંડવ) - એ બન્નેએ પણ પોતાના દિવ્ય શંખો વગાડ્યા.
ભાષ્ય
કૌરવોના કોલાહલના જવાબમાં, પાંડવ પક્ષ તરફથી શ્રીકૃષ્ણ અને અર્જુન પોતાના શંખ વગાડે છે. તેમના રથનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે - સફેદ ઘોડાઓથી જોડાયેલો ('શ્વેતૈઃ હયૈઃ યુક્તે') અને ભવ્ય ('મહતિ સ્યન્દને'). આ રથ અગ્નિદેવે અર્જુનને આપ્યો હતો અને તે દિવ્ય ગણાતો હતો. શ્રીકૃષ્ણને 'માધવ' (લક્ષ્મીપતિ) અને અર્જુનને 'પાંડવ' (પાંડુપુત્ર) કહેવામાં આવ્યા છે. તેમના શંખોને 'દિવ્યૌ' (દિવ્ય) કહ્યા છે, જે તેમના મહત્વ અને પ્રભાવને સૂચવે છે. કૌરવોના અનેક વાદ્યોના સામૂહિક ઘોંઘાટ સામે આ બે દિવ્ય શંખોનો નાદ થાય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.