अध्याय 7 · श्लोक 22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते । लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥ ७-२२ ॥
अर्थ
तो त्या श्रद्धेने युक्त होऊन त्या देवतेचे पूजन करतो आणि त्या देवतेकडून मीच ठरविलेले ते इच्छित भोग निश्चितपणे मिळवितो. ॥ ७-२२ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण हे स्पष्ट करत आहेत की मानवाच्या श्रद्धेचे आणि उपासनेचे स्वरूप त्यांच्या स्वभावावर आणि श्रद्धांवर अवलंबून आहे. जो व्यक्ती ज्या श्रद्धेने व श्रद्धेने पूजा करतो त्याला त्याच प्रकारची देवता प्राप्त होते. कोणत्याही भक्ताच्या उपासनेमुळे ज्या इच्छा पूर्ण होतात त्या प्रत्यक्षात मीच ठरवलेल्या असतात आणि त्या त्याच्यासाठी हितकारक असतात हेही भगवान स्पष्ट करतात. याचा अर्थ असा की त्या इच्छा केवळ भगवंताच्या इच्छेनुसार पूर्ण होतात आणि त्या कोणत्याही व्यक्तीसाठी फायदेशीर असतात. या श्लोकाचा मुख्य संदेश असा आहे की भक्तीचा प्रकार पूजेची दिशा ठरवतो आणि इच्छा देखील भगवंत पूर्ण करतात. हा श्लोक भक्तांना समजावण्याचा प्रयत्न करतो की त्यांच्या इच्छा योग्य भक्तीने आणि योग्य दिशेने उपासनेने पूर्ण होऊ शकतात आणि हे सर्व भगवंताच्या कृपेने घडते.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.