अध्याय 6 · श्लोक 43
तत्र तं बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम्‌ । यतते च ततो भूयः संसिद्धौ कुरुनन्दन ॥ ६-४३ ॥
अर्थ
तेथे त्या पहिल्या शरीरात संग्रह केलेल्या बुद्धिसंयोगाला म्हणजे समत्वबुद्धिरूप योगाच्या संस्कारांना अनायासे प्राप्त होतो आणि हे कुरुवंशीय अर्जुना, त्याच्या प्रभावाने तो पुन्हा परमात्मप्राप्तिरूप सिद्धीसाठी पूर्वीपेक्षाही अधिक प्रयत्न करतो. ॥ ६-४३ ॥
स्पष्टीकरण
म्हणजे जो मनुष्य ध्यान आणि साधनेकडे वळतो त्याला त्याच्या पूर्वजन्मातील तपश्चर्या आणि साधनेचे फळ मिळते. अशा व्यक्तीला मागील जन्माचे पुण्य त्याच्या मागील कर्म आणि साधनांमुळे मिळते. त्यानंतर, जेव्हा ती व्यक्ती अधिक प्रयत्न करते आणि कठोर साधना करते तेव्हा त्याला सिद्धी प्राप्त होते. या प्रक्रियेत, जुन्या साधनेच्या प्रभावामुळे, व्यक्ती त्याच्या वर्तमान जीवनात अधिक शक्तिशाली आणि सक्षम बनते. हा श्लोक हे देखील सूचित करतो की आत्म्याचा प्रवास सतत चालू असतो आणि साधकाने जर पूर्वीच्या जन्मात साधना केली असेल तर त्याला वर्तमान जीवनातही फायदा होतो. अशा साधना आणि तपश्चर्येचे फळ काळाबरोबर सिद्धीच्या रूपाने प्राप्त होते. अशाप्रकारे, हा श्लोक सांगते की साधनेचा प्रवास अखंड चालू आहे आणि मागील जन्माच्या साधनेचा परिणाम वर्तमान जीवनातही दिसून येतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.