अध्याय 6 · श्लोक 19

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण एका दिव्याद्वारे ध्यानाच्या अवस्थेची उपमा देतात. ज्याप्रमाणे दिवा हवेशिवाय स्थिर असतो आणि त्याची ज्योत कधीही हलत नाही, त्याचप्रमाणे योगींचे मनही ध्यानावस्थेत स्थिर असते. दिव्याचे उपमा: दिवा न हलता स्थिर राहणे हे ध्यानाच्या स्थिरतेचे प्रतीक आहे. जेव्हा शांत आणि स्थिर वातावरणात दिवा जळतो तेव्हा त्याची ज्योत हलत नाही. त्याचप्रमाणे, जेव्हा योगी आपले मन नियंत्रित आणि स्थिर करतो तेव्हा त्याचे ध्यान देखील स्थिर आणि अचल राहते. योगींची स्थिती: येथे 'योगिनो यथाचित्तस्य' म्हणजे जो व्यक्ती ध्यान साधना करतो, त्याचे मन स्थिर आणि संतुलित राहते. अशा योगींची मानसिक स्थिती ध्यान करताना दिव्यासारखी स्थिर होते. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्णांनी हे स्पष्ट केले आहे की ध्यानाच्या यशाचा मुख्य पैलू म्हणजे मनाची स्थिरता, जी ध्यानाच्या अभ्यासाने प्राप्त होते. योगींना ध्यानाच्या अवस्थेत स्थिरता आणि समर्पण आवश्यक आहे जेणेकरून तो आपले मन पूर्णपणे एकाग्र करू शकेल.