अध्याय 3 · श्लोक 26

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी विद्वान आणि ज्ञानी व्यक्तींनी आपल्या बुद्धिमत्तेने आणि ज्ञानाने अज्ञानी लोकांमध्ये कोणताही भेदभाव किंवा संभ्रम निर्माण करू नये, असे निर्देश दिले आहेत. अज्ञानी लोकांना कृतींबद्दल खूप आकर्षण किंवा आकर्षण असू शकते आणि अशा प्रकारे, जर शिकलेले लोक त्यांचे विचार गोंधळात टाकतात किंवा विभाजित करतात, तर ते त्यांच्या विकासास अडथळा आणू शकतात. त्याऐवजी, विद्वानांनी स्वतः योग्य आचरण करावे आणि त्यांच्या आचरणातून इतरांना योग्य दिशा दाखवावी. त्यांची कृती योग्य आणि संघटितपणे करणे आणि इतरांना प्रेरणा देणे ही त्यांची जबाबदारी आहे, जेणेकरून ते देखील त्यांच्या कृतींमध्ये योग्य मार्गाचे अनुसरण करू शकतील. अशा प्रकारे, या श्लोकाचा तात्पर्य असा आहे की विद्वानांनी आपल्या बुद्धिमत्तेचा जाणीवपूर्वक आणि सुसंस्कृत पद्धतीने वापर केला पाहिजे, जेणेकरून ते समाजात सकारात्मक प्रभाव पाडू शकतील आणि लोकांना योग्य मार्गावर नेतील.