अध्याय 3 · श्लोक 20
कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादयः । लोकसङ्ग्रहमेवापि सम्पश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ ३-२० ॥
अर्थ
जनकादी ज्ञानी लोकही आसक्तिरहित कर्मांनीच परमसिद्धीला प्राप्त झाले होते. म्हणून तसेच लोकसंग्रहाकडे दृष्टी देऊनदेखील तू कर्म करणेच योग्य आहे. ॥ ३-२० ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला शिकवत आहेत की जनक इत्यादी पूर्वजांनी कर्मानेच यश प्राप्त केले आहे. येथे 'सिद्धी' म्हणजे सर्वोच्च यश आणि फळाची प्राप्ती. भगवान हे देखील स्पष्ट करतात की या पूर्वजांनी लोकांच्या कल्याणासाठी म्हणजेच समाजाच्या भल्यासाठी आपली कर्मे केली. त्यामुळे अर्जुनानेही तेच करावे. कार्य करण्याचा उद्देश केवळ वैयक्तिक लाभासाठी नसून समाजाच्या कल्याणाचा आणि सर्वांगीण विकासाचा असावा. अर्जुनने केवळ आपल्या वैयक्तिक फायद्यावर लक्ष केंद्रित केले तर ते समाजासाठी चांगले होणार नाही. सारांश, या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्मयोगाचे महत्त्व समजावून सांगत आहेत आणि खरा कर्मयोगी तोच आहे जो केवळ वैयक्तिक फायद्यासाठी नाही तर समाजाच्या कल्याणासाठी कर्म करतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.