अध्याय 2 · श्लोक 40

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्म्याचे अमरत्व आणि धर्माचे पालन करण्याचे महत्त्व सांगत आहेत. नेहभिक्रमणशास्त्र: येथे "नेहा" चा अर्थ "येथे" किंवा "या जीवनात" असा होतो. "अभिक्रम" म्हणजे प्रयत्न किंवा कृती. "नशोस्ती" म्हणजे कोणतीही हानी नाही. अशा प्रकारे, या भागात भगवंत सांगत आहेत की या जन्मात धर्माचे पालन करण्याचा प्रयत्न करण्यात काही नुकसान नाही. प्रत्यवयो न विद्याते: “प्रत्यव्य” म्हणजे शिक्षा किंवा नकारात्मक परिणाम. येथे भगवान श्रीकृष्ण सांगत आहेत की धर्माचे पालन करताना कितीही प्रयत्न केले तरी त्याचे दुष्परिणाम होत नाहीत. स्वल्पमपि अस्य धर्मस्य त्रयते महतो भयत: "स्वल्पमपि" म्हणजे "थोडेही". "अस्य धर्मस्य" म्हणजे "या धर्माचे" आणि "त्रयते" म्हणजे "संरक्षण" किंवा "संरक्षण". "महातो भयत" म्हणजे "मोठ्या भीतीने किंवा त्रासाने". अशा प्रकारे, या श्लोकाचा सार असा आहे की धर्माचे पालन करण्याचा प्रत्येक छोटासा प्रयत्न माणसाला मोठ्या संकटातून आणि भीतीपासून वाचवू शकतो. निष्कर्ष: या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण हे स्पष्ट करत आहेत की धर्माचे पालन करण्यासाठी कितीही प्रयत्न केले जातात, कितीही लहान असले तरी ते व्यर्थ जात नाहीत. याचा परिणाम म्हणून व्यक्ती मोठ्या धोक्यापासून आणि भीतीपासून सुरक्षित राहते. धर्माचे पालन करणे नेहमीच फायदेशीर असते आणि त्यात कधीही नुकसान किंवा शिक्षा नसते.