अध्याय 2 · श्लोक 15
यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ । समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ २-१५ ॥
अर्थ
कारण हे श्रेष्ठ पुरुषा, सुख-दुःख समान मानणाऱ्या ज्या धीर पुरुषाला हे इंद्रियांचे विषयांशी संयोग व्याकुळ करीत नाहीत, तो मोक्षाला योग्य ठरतो. ॥ २-१५ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी अशा व्यक्तीचे वैशिष्ट्य वर्णन केले आहे जो जगातील सर्व परिस्थितीत स्थिर राहतो आणि ज्याला सुख किंवा दुःखाने त्रास होऊ शकत नाही. “यम हि न व्यथायन्त्यते” – ज्याला सुख आणि दु:खाच्या रूपात येणाऱ्या या सांसारिक परिस्थितींचा प्रभाव पडत नाही. "पुरुषम पुरुषसभा" - जो खरा प्रयत्न आणि संयमाने परिपूर्ण आहे. येथे 'पुरुषसभा' म्हणजे 'उत्कृष्ट पुरुष' किंवा 'उत्कृष्ट व्यक्ती'. "समुदायसुखं धीरम" - ज्या व्यक्तीला सुख आणि दु:ख या दोन्ही गोष्टी समान असतात आणि ज्याचे मन स्थिर असते. "सोमृतत्वय कल्पते" - ती व्यक्ती अमरत्वास पात्र आहे. अशाप्रकारे, भगवान कृष्ण आपल्याला शिकवतात की खरा योगी त्याच्या स्थितीची स्थिरता आणि आंतरिक शांती द्वारे दर्शविले जाते, जे त्याला अमरत्वाकडे घेऊन जाते. हे श्लोक ते गुण प्रतिबिंबित करते ज्यामुळे आत्म्याची स्थिरता आणि खरे ज्ञान होते.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.