अध्याय 18 · श्लोक 77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः । विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥ १८-७७ ॥
अर्थ
हे महाराज (धृतराष्ट्र), श्रीहरीचे ते अत्यंत अलौकिक रूपही वरचेवर आठवून माझ्या मनाला खूप आश्चर्य वाटत आहे आणि मी वारंवार हर्षपुलकित होत आहे. ॥ १८-७७ ॥
स्पष्टीकरण
हे राजा! या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाच्या अद्भुत आणि अद्वितीय रूपाचे वर्णन केले आहे. 'हरि' नाम घेतल्याने पापांचा नाश होतो आणि या श्लोकातील श्रीकृष्णाच्या त्याच अप्रतिम प्रतिमेचे वारंवार स्मरण केल्याने अर्जुनाच्या अंतःकरणात विस्मय आणि आनंद निर्माण होतो. अर्जुन म्हणतो की जेव्हा त्याला श्रीकृष्णाचे ते परम विलक्षण रूप आठवते तेव्हा त्याच्या मनात आश्चर्य आणि आनंदाची लाट उसळते. या रूपाच्या महानतेने आणि आश्चर्याने तो पुन्हा पुन्हा भारावून जात आहे आणि त्याच्या मनात अनोखा आनंद अनुभवत आहे. हा श्लोक दाखवतो की दैवी क्रिया आणि ईश्वराच्या स्वरूपाची कल्पना करून किती खोल भावना आणि आनंद निर्माण होऊ शकतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.