अध्याय 17 · श्लोक 12

अभिसन्धाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत्‌ । इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम्‌ ॥ १७-१२ ॥

अर्थ

परंतु हे भरतश्रेष्ठा (अर्थात भरतवंशीयांमध्ये श्रेष्ठ अर्जुना), केवळ दिखाव्यासाठी किंवा फळही नजरेसमोर ठेवून जो यज्ञ केला जातो, तो यज्ञ तू राजस समज. ॥ १७-१२ ॥

स्पष्टीकरण

हे अर्जुन! या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी सांगितले आहे की, कोणताही यज्ञ, जो केवळ अभिमान आणि दिखावा करण्यासाठी केला जातो किंवा त्याचे फळ मिळवण्याच्या इच्छेने केला जातो, तो यज्ञ राजस गुणाशी संबंधित आहे. येथे "अभिसंध्या" चा अर्थ आहे - "मनात विचार करणे" किंवा "उद्देश ठेवणे", आणि "फल" म्हणजे - "पुरस्कार" किंवा "लाभ". या श्लोकात असे म्हटले आहे की जर एखाद्या व्यक्तीने यज्ञ केला परंतु केवळ अभिमान दाखवण्यासाठी किंवा काही वैयक्तिक लाभाच्या इच्छेने, तर तो यज्ञ राजस गुणाच्या अंतर्गत येतो. याचा अर्थ यज्ञामध्ये शुद्धता आणि पावित्र्य नाही कारण त्यात आत्म्याचा खरा आदर आणि भक्ती नाही. या यज्ञ प्रकारात भगवंताची उपासना करण्याची खरी अनुभूती नसते, तर हा यज्ञ केवळ बाह्य दिखावा आणि वैयक्तिक लाभासाठी केला जातो. या प्रकारच्या यज्ञाचे परिणामही क्षणिक आणि तात्पुरते असतात आणि तो खऱ्या अर्थाने खरा यज्ञ मानता येत नाही.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.