अध्याय 16 · श्लोक 13
इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् । इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥ १६-१३ ॥
अर्थ
ते विचार करतात की, मी आज हे मिळविले आणि आता मी हा मनोरथ पूर्ण करीन. माझ्याजवळ हे इतके द्रव्य आहे आणि पुन्हा सुद्धा हे मला मिळेल. ॥ १६-१३ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात व्यक्तीच्या राक्षसी स्वभावाची प्रतिमा मांडण्यात आली आहे. येथे व्यक्ती विचार करत आहे की त्याने आतापर्यंत जे काही मिळवले ते पुरेसे आहे आणि आता तो त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण करेल. त्याच्याकडे सध्या भरपूर पैसा आहे आणि तो वाढणारही असा त्याचा विचार आहे. ही व्यक्ती भौतिकवादात पूर्णपणे गढून गेली आहे आणि भविष्याबद्दलचे त्याचे विचार केवळ भौतिक सुखांवर केंद्रित आहेत. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्णांनी अशा लोकांच्या मानसिकतेवर टीका केली आहे जे केवळ भौतिक संपत्तीलाच सर्वस्व मानतात आणि जीवनाचा उद्देश केवळ भौतिक साधनांपुरताच मर्यादित ठेवतात. अशा लोकांचा असा विश्वास आहे की केवळ संपत्ती आणि ऐश्वर्य हेच जीवनाच्या पूर्णतेचा पुरावा आहे आणि ते हे विसरतात की जीवनाचा खरा उद्देश आणि समाधान केवळ भौतिक संपत्तीने साध्य होत नाही. म्हणूनच, हा श्लोक आपल्याला शिकवतो की केवळ भौतिक संपत्तीवर लक्ष केंद्रित करणे आणि त्याद्वारे समाधान मिळवणे हा एक मर्यादित दृष्टीकोन आहे. आध्यात्मिक प्रगती आणि नैतिक मूल्यांचा पाठपुरावा करूनच खरे समाधान आणि आनंद मिळू शकतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.