अध्याय 15 · श्लोक 20

स्पष्टीकरण

श्लोकातील प्रमुख उतारे: "इति गुह्यतम शास्त्रमिदामुक्तम् मयंग": येथे 'गुह्यतम' म्हणजे 'अत्यंत गोपनीय'. भगवंतांनी अर्जुनाला सांगितलेला हा ग्रंथ अत्यंत गुप्त आणि अद्भुत ज्ञानाचा स्रोत आहे. 'मायनाघ' म्हणजे 'हे पापरहित अर्जुना!' - भगवान अर्जुनला सांगतात की या शास्त्राची माहिती अत्यंत पवित्र आणि अत्यंत गोपनीय आहे. "एतद्बुद्ध्वा विधिस्यकृत्यश्च भारत": 'एतद्बुद्ध्वा' म्हणजे 'हे समजून घेणे'. या शास्त्राची तत्त्वे ज्याला समजतात तो 'बुद्धिमान' म्हणजेच ज्ञानी होतो. 'कृतकृत्यश्च' म्हणजे 'जो आपले कार्य पूर्ण करतो'. हे ज्ञान प्राप्त करून, व्यक्ती केवळ आत्मज्ञान प्राप्त करत नाही तर त्याच्या जीवनाचा उद्देश देखील पूर्ण करतो. अशा प्रकारे, भगवान श्रीकृष्ण भगवद्गीतेचे ज्ञान किती महत्त्वाचे आणि अद्वितीय आहे हे सूचित करतात. ज्या व्यक्तीला हे ज्ञान समजते, तो जीवनातील अंतिम सत्य जाणल्यानंतर स्वतःला पूर्ण आणि सिद्ध समजतो. हे धर्मग्रंथ केवळ एक धार्मिक ग्रंथ नाही, तर जीवन आणि सत्याच्या खोल रहस्यांचा शोध घेण्याचे मार्गदर्शन करते. हा श्लोक 15 व्या अध्यायाच्या समाप्तीला चिन्हांकित करतो, ज्यामध्ये भगवान कृष्ण अर्जुनाला हे गूढ ज्ञान देतात आणि त्याचे महत्त्व स्पष्ट करतात.