अध्याय 1 · श्लोक 7

अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम । नायका मम सैन्यस्य संज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ १-७ ॥

अर्थ

हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, आपल्यातील जे महत्त्वाचे आहेत, ते जाणून घ्या. आपल्या माहितीसाठी आपल्या सैन्याचे जे जे सेनापती आहेत, ते मी आपल्याला सांगतो. ॥ १-७ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात महाभारत युद्धाच्या सुरुवातीच्या कालखंडाचे वर्णन केले आहे. कुरुक्षेत्राच्या रणांगणात कौरव आणि पांडवांचे सैन्य समोरासमोर उभे होते. या श्लोकात धृतराष्ट्राचा पुत्र दुर्योधन आपल्या बाजूच्या शूर योद्ध्यांची ओळख आपल्या गुरु द्रोणाचार्यांशी करून देतो. दुर्योधन येथे द्रोणाचार्यांना त्याच्या बाजूच्या विशिष्ट योद्ध्यांबद्दल सांगत आहे जेणेकरून द्रोणाचार्य त्यांच्या शक्ती आणि क्षमता जाणून घेऊ शकतील आणि त्यांना योग्यरित्या निर्देशित करू शकतील. कौरवांच्या सैन्यात महान योद्ध्यांची कमतरता नाही आणि ते पूर्ण तयारीनिशी युद्धासाठी तयार आहेत हेही तो दाखवतो. अशाप्रकारे, तो द्रोणाचार्यांना आपल्या सेनापतींचा परिचय करून देण्यास सांगतो, यावरून त्याचा आत्मविश्वास आणि त्याच्या सैन्याच्या सामर्थ्यावरचा विश्वास देखील दिसून येतो. हा श्लोक सूचित करतो की दुर्योधन आपल्या सैन्याची ताकद आणि कमकुवतपणा जाणून घेण्यास तत्पर होता आणि युद्धात विजय सुनिश्चित करण्यासाठी त्यांना संघटित करत होता. यावरून राजाची धोरणात्मक विचारसरणी आणि त्याच्या गुरूबद्दलचा आदरही दिसून येतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.