ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 15

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನೆಯು ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದಿಂದಲೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಇತರರು (`ಅನ್ಯೇ ಅಪಿ`) ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದಿಂದ (`ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞೇನ ಚ`) ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾ (ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ) (`ಯಜಂತಃ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ (`ಉಪಾಸತೇ`). (ಅವರು ನನ್ನನ್ನು) 1. ಏಕತ್ವದಿಂದ (ತಮಗೂ ಭಗವಂತನಿಗೂ ಅಭೇದವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅದ್ವೈತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ) (`ಏಕತ್ವೇನ`), 2. ಪೃಥಕ್ತ್ವದಿಂದ (ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ ಬೇರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ದ್ವೈತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇವತಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ) (`ಪೃಥಕ್ತ್ವೇನ`), 3. ಬಹುಧಾ (ಹಲವಾರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ) ಮತ್ತು ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ (ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಭಗವಂತನ ರೂಪವೆಂದು) (`ಬಹುಧಾ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಂ`) (ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ)." ಭಗವಂತನ ಉಪಾಸನೆಯು ಸಾಧಕರ ಯೋಗ್ಯತೆ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.