ಅಧ್ಯಾಯ 8 · ಶ್ಲೋಕ 28

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಯೋಗಿಯ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಕ್ತಯೋಗಿಯ) ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೇದಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ (`ವೇದೇಷು`), ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ (`ಯಜ್ಞೇಷು`), ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ (`ತಪಃಸು ಚ ಏವ`) ಮತ್ತು ದಾನಗಳಲ್ಲಿ (`ದಾನೇಷು`) ಯಾವ ಪುಣ್ಯಫಲವು (`ಯತ್ ಪುಣ್ಯಫಲಂ`) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ (`ಪ್ರದಿಷ್ಟಂ`), ಯೋಗಿಯು (`ಯೋಗೀ`) ಈ (ಭಗವಂತನ ತತ್ವ, ಯೋಗಮಾರ್ಗ, ಎರಡು ಗತಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ) ಎಲ್ಲವನ್ನೂ (`ತತ್ ಸರ್ವಂ ಇದಂ`) ತಿಳಿದುಕೊಂಡು (`ವಿದಿತ್ವಾ`), ಅದನ್ನು (ಆ ಪುಣ್ಯಫಲಗಳನ್ನೆಲ್ಲ) ಮೀರುತ್ತಾನೆ (`ಅತ್ಯೇತಿ`), ಮತ್ತು ಆದ್ಯವಾದ (ಮೂಲವಾದ) ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು (ಭಗವಂತನ ಧಾಮವನ್ನು) (`ಪರಂ ಸ್ಥಾನಂ ಆದ್ಯಂ ಚ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಉಪೈತಿ`). ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಯೋಗಯುಕ್ತನಾದವನಿಗೆ, ವೇದಾಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ಸಕಲ ಪುಣ್ಯಫಲಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಮಪದವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಗವद्भಕ್ತಿಯೇ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನೆ.