ಅಧ್ಯಾಯ 7 · ಶ್ಲೋಕ 2

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ತಾನು ನೀಡಲಿರುವ ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು (`ಅಹಂ`) ನಿನಗೆ (`ತೇ`) ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು (ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪದ ಜ್ಞಾನ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನ) (`ಜ್ಞಾನಂ`) ವಿಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ (ಭಗವಂತನ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಜ್ಞಾನ, ಅಂದರೆ ಅನುಭವ ಸಹಿತವಾದ ಜ್ಞಾನ) (`ಸವಿಜ್ಞಾನಂ ಇದಂ`) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (`ಅಶೇಷತಃ`) ಹೇಳುತ್ತೇನೆ (`ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ`). ಯಾವುದನ್ನು (`ಯತ್`) ತಿಳಿದ ನಂತರ (`ಜ್ಞಾತ್ವಾ`) ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ (`ಇಹ`) ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು (`ಜ್ಞಾತವ್ಯಂ`) ಬೇರೆ ಏನೂ (`ಭೂಯಃ ಅನ್ಯತ್`) ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಅವಶಿಷ್ಯತೇ`)." ಇದು ಪರಮ ಜ್ಞಾನ. ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅವನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬೇರೇನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ.