ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 14

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮತ್ತು ಜೀವನಾಧಾರದ ಒಂದು ಚಕ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವು ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. "ಜೀವಿಗಳು (`ಭೂತಾನಿ`) ಅನ್ನದಿಂದ (`ಅನ್ನಾತ್`) ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ (ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ) (`ಭವಂತಿ`). ಅನ್ನದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು (`ಅನ್ನಸಂಭವಃ`) ಮಳೆಯಿಂದ (`ಪರ್ಜನ್ಯಾತ್`) ಆಗುತ್ತದೆ. ಮಳೆಯು (`ಪರ್ಜನ್ಯಃ`) ಯಜ್ಞದಿಂದ (`ಯಜ್ಞಾತ್`) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ (`ಭವತಿ`). ಮತ್ತು ಯಜ್ಞವು (`ಯಜ್ಞಃ`) ವಿಹಿತ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ (`ಕರ್ಮಸಮುದ್ಭವಃ`) ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ." ಇದು ಜೀವಿಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ಎಷ್ಟು ಅವಶ್ಯಕ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.