ಅಧ್ಯಾಯ 10 · ಶ್ಲೋಕ 3

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದರ ಫಲವೇನು? ಯಾವನು (`ಯಃ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು (`ಅಜಂ`), ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು (`ಅನಾದಿಂ ಚ`) ಮತ್ತು ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳ ಮಹಾ ಈಶ್ವರನು (`ಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಂ`) ಎಂದು ತತ್ವಶಃ ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ (`ವೇತ್ತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ (`ಮರ್ತ್ಯೇಷು`) ಮೋಹರಹಿತನಾಗಿ (`ಅಸಂಮೂಢಃ`) ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ (`ಸರ್ವಪಾಪೈಃ`) ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ`). ಭಗವಂತನು ಜನ್ಮ-ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಅತೀತನು, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಿಲ್ಲ, ಅವನೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು, ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭ್ರಮೆಗಳಿಂದ (ದೇಹವೇ ನಾನು, ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖವೇ ಶಾಶ್ವತ ಇತ್ಯಾದಿ) ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಜ್ಞಾನವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.