અધ્યાય 9 · શ્લોક 18

ભાષ્ય

ભગવાન પોતાની સર્વાધારતા અને સર્વરૂપતાનું વર્ણન પૂર્ણ કરે છે. 'ગતિઃ' (સર્વનું લક્ષ્ય, કર્મફળ), 'ભર્તા' (પોષણ કરનાર), 'પ્રભુઃ' (સ્વામી), 'સાક્ષી' (શુભાશુભ કર્મોનો દ્રષ્ટા), 'નિવાસઃ' (સર્વના રહેવાનું સ્થાન), 'શરણમ્' (રક્ષણ આપનાર), 'સુહૃત્' (નિઃસ્વાર્થ હિતેચ્છુ મિત્ર), 'પ્રભવઃ' (ઉત્પત્તિ સ્થાન), 'પ્રલયઃ' (લય સ્થાન), 'સ્થાનમ્' (આધાર), 'નિધાનમ્' (ખજાનો, સર્વ જેમાં સંગ્રહિત છે), 'અવ્યયમ્ બીજમ્' (અવિનાશી મૂળ કારણ) – આ બધું હું જ છું. ભગવાન જ સર્વસ્વ છે.