અધ્યાય 3 · શ્લોક 9

ભાષ્ય

કર્મ બંધનકારક ક્યારે બને છે અને ક્યારે નથી બનતું, તે ભગવાન અહીં સમજાવે છે. સામાન્ય રીતે મનુષ્ય જે પણ કર્મ કરે છે, તે પોતાના સ્વાર્થ, ભોગ કે ફળની ઈચ્છાથી કરે છે. આવા કર્મો બંધનનું કારણ બને છે. પરંતુ જે કર્મ 'યજ્ઞાર્થે' એટલે કે પરમાત્મા માટે, લોકકલ્યાણ માટે, નિઃસ્વાર્થ ભાવે, કર્તવ્ય સમજીને કરવામાં આવે છે, તે બંધનકર્તા નથી. 'યજ્ઞ'નો વ્યાપક અર્થ અહીં નિષ્કામ કર્મ, કર્તવ્ય પાલન, ઈશ્વરપ્રીત્યર્થ કર્મ એવો થાય છે. ભગવાન અર્જુનને આસક્તિ છોડીને આવા યજ્ઞરૂપી કર્મ (અહીં યુદ્ધ) કરવાનું કહે છે.