अध्याय 3 · श्लोक 13

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण यज्ञ (हवन किंवा पूजा) चे महत्त्व स्पष्ट करतात आणि कर्म करण्याचा योग्य मार्ग स्पष्ट करतात. “यज्ञशिष्ठाशीनः संतो”: या भागाचा अर्थ असा आहे की जे यज्ञाचा भाग घेतात आणि ते खातात, ते संत आणि पुण्यवान आहेत. यज्ञ म्हणजे केवळ धार्मिक विधी नव्हे तर समाज आणि ब्रह्मा यांच्यासाठी योग्य आणि अहंकाररहित योगदान देखील आहे. जे लोक यज्ञात अर्पण केलेले अन्न आणि इतर पदार्थांचे सेवन करतात ते पवित्रता आणि धर्माचे पालन करतात. “मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषै”: याचा अर्थ जे यज्ञाचे पवित्र अन्न सेवन करतात ते सर्व पापांपासून मुक्त होतात. अशा प्रकारे, यज्ञातील पवित्र अन्न सेवन केल्याने मनुष्य त्याच्या पापांचा नाश करतो आणि जीवनातील दुष्टांपासून दूर होतो. "भुंजते ते त्वघम् पापा": येथे देव म्हणतो की जे स्वतःसाठी अन्न शिजवतात आणि इतरांसाठी काहीही ठेवत नाहीत ते पापी आहेत. म्हणजेच, ते त्यांच्या कृतीत स्वार्थी आहेत आणि समाजासाठी काहीही योगदान देत नाहीत. “ये पचन्त्यकाराणात्”: याचा अर्थ जे लोक फक्त स्वतःच्या स्वार्थासाठी अन्न शिजवतात ते पापाला बळी पडतात. ते फक्त स्वतःच्या इच्छा आणि स्वार्थासाठी अन्न शिजवतात आणि इतरांचे फायदे विचारात घेत नाहीत. या श्लोकाचा सारांश असा आहे की, स्वावलंबन आणि स्वार्थाऐवजी व्यक्तीने स्वतःचे कर्म आणि संसाधने समाजाच्या हितासाठी वापरली पाहिजेत. यज्ञभावना अंगीकारून स्वार्थी कृत्ये टाळली पाहिजेत, जेणेकरून पवित्र व धार्मिक जीवन जगता येईल.