अध्याय 18 · श्लोक 23

नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम्‌ । अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते ॥ १८-२३ ॥

अर्थ

जे कर्म शास्त्रविधीने नेमून दिलेले असून कर्तेपणाचा अभिमान न बाळगता फळाची इच्छा न करणाऱ्या माणसाने राग व द्वेष सोडून केलेले असते, ते सात्त्विक म्हटले जाते. ॥ १८-२३ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात श्रीकृष्णाने कर्माचे तीन प्रकार (सात्विक, राजसिक आणि तामसिक) स्पष्ट केले आहेत आणि सात्विक कर्म ओळखले आहे. नियम: शास्त्राने सांगितलेले आणि योग्य रीतीने केलेले कर्म. यामध्ये कोणताही विचलन नसावा आणि ही कृती धर्म आणि शास्त्रानुसार असावी. अनासक्त: हे कृत्य कोणत्याही प्रकारचा स्वार्थ, फायद्याची इच्छा किंवा नुकसानाची चिंता न करता केले पाहिजे. रागद्वेषः कार्य करत असताना मनात कोणत्याही प्रकारची राग (प्रेम) किंवा तिरस्कार (द्वेष) असू नये. ही कृती निष्कलंक आणि न्याय्य असावी. Aphalprepsuna: काम करताना फळ मिळण्याची अपेक्षा किंवा इच्छा नसावी. अशा प्रकारे, शास्त्रानुसार विहित आणि योग्य पद्धतीने, आसक्ती किंवा तिरस्कार न ठेवता, परिणामाची इच्छा न ठेवता आणि केवळ कर्तव्यभावनेने जे कार्य केले जाते, त्याला सात्त्विक कर्म म्हणतात. हे वचन कर्माचे खरे स्वरूप प्रतिबिंबित करते, ज्यामध्ये शुद्धता, निष्ठा आणि तटस्थता महत्त्वाची आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.