अध्याय 17 · श्लोक 2
श्रीभगवानुवाच त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा । सात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति तां शृणु ॥ १७-२ ॥
अर्थ
भगवान श्रीकृष्ण म्हणाले, मनुष्यांची ती शास्त्रीय संस्कार नसलेली, केवळ स्वभावतः उत्पन्न झालेली श्रद्धा सात्त्विक, राजस व तामस अशा तीन प्रकारचीच असते. ती तू माझ्याकडून ऐक. ॥ १७-२ ॥
स्पष्टीकरण
श्लोक 2 मध्ये, श्रीभगवानांनी तीन प्रमुख प्रकारच्या श्रद्धेचे वर्णन केले आहे, जे प्रत्येक व्यक्तीच्या स्वभावानुसार आणि प्रवृत्तीनुसार बदलतात. सात्त्विकी, राजसी आणि तामसी या भक्तीच्या तीन प्रमुख श्रेणी आहेत. सात्त्विक श्रद्धा: ही श्रद्धा शुद्ध, निर्दोष आणि भगवंताच्या भक्तीने परिपूर्ण आहे. हे एखाद्या व्यक्तीच्या आत्म्याची शुद्धता आणि ज्ञान दर्शवते. सात्त्विक श्रद्धेचे लोक नेहमी सत्य, अहिंसा आणि धर्माचा मार्ग अवलंबतात. शाही भक्ती: ही भक्ती व्यक्तीच्या इच्छा, महत्त्वाकांक्षा आणि सांसारिक सुखांवर आधारित आहे. राजेशाही श्रद्धेने प्रेरित झालेल्या व्यक्ती बाहेरील जगाच्या क्रियाकलापांमध्ये व्यस्त राहतात आणि त्यांच्या स्वतःच्या कर्तृत्वाला आणि शक्तीला महत्त्व देतात. तामसिक श्रद्धा: ही श्रद्धा अज्ञान, अंधश्रद्धा आणि नकारात्मक भावनांशी संबंधित आहे. तामसिक भक्ती असलेल्या व्यक्ती अनेकदा आत्म-परिहार आणि नकारात्मक क्रियाकलापांमध्ये व्यस्त असतात आणि त्यांच्या कृतींमुळे अव्यवस्था आणि अराजकता येते. भगवान शिव या श्लोकाद्वारे समजावून सांगू इच्छितात की श्रद्धा ही केवळ व्यक्तीच्या नैसर्गिक प्रवृत्तीनुसार असते आणि या तीन प्रकारची श्रद्धा त्याच्या कर्म आणि संस्कारांचे परिणाम आहेत.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.