अध्याय 17 · श्लोक 10

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी तामसिक गुणाअंतर्गत येणाऱ्या अन्नाची वैशिष्ट्ये सांगितली आहेत. यतायमम - याचा अर्थ जे अन्न कमी शिजलेले किंवा खूप गरम आहे, जे नीट शिजवलेले नाही. गतरसम् - म्हणजे जे अन्न चविष्ट झाले आहे. सेप्सिस - याचा अर्थ दूषित किंवा दुर्गंधीयुक्त अन्न. पर्युषितम् - या शब्दाचा अर्थ असा आहे की जे अन्न शिळे आहे, जे कालांतराने खराब झाले आहे. उच्छिष्टम्पी - याचा अर्थ उच्छिष्ट, म्हणजेच पूर्वी खाल्लेले आणि आता उरलेले तुकडे किंवा शिल्लक राहिलेले अन्न. चामध्याम - याचा अर्थ अपवित्र किंवा अशुद्ध अन्न. हे सर्व गुण असलेले अन्न तामसिक मानले जाते. अशा प्रकारचे अन्न सूडबुद्धीच्या स्वभावाच्या लोकांना आवडते, ज्यांना जीवनात नकारात्मकता आणि आळशीपणा आवडतो. या श्लोकाद्वारे श्रीकृष्णाने स्पष्ट केले आहे की तामसिक आहार शारीरिक आणि मानसिक आरोग्यासाठी हानिकारक आहे आणि त्याचा त्याग करण्याचा सल्ला दिला आहे.