अध्याय 16 · श्लोक 17

स्पष्टीकरण

आत्म-सक्षमीकरण: हे लोक स्वतःला खूप मोठे समजतात आणि त्यांच्या आत्म-नियंत्रण किंवा स्वाभिमानामध्ये मग्न राहतात. त्यांना वाटते की ते सर्वोत्तम आहेत. स्तब्ध: येथे 'स्तब्ध' म्हणजे ते अत्यंत गर्विष्ठ आणि अविचल आहेत, जे इतरांच्या म्हणण्याला महत्त्व देत नाहीत आणि त्यांच्या पद्धतीने जगतात. धनमामदान्विताः लोक पैसा आणि सन्मान (समाजात प्रतिष्ठा) च्या नशेत असतात. या परिस्थितीमुळे त्यांचा अहंकार आणखी वाढतो. यजन्ते नामयज्ञस्ते: हे लोक नाममात्र यज्ञ करतात. किंबहुना त्यांचे यज्ञ धार्मिक किंवा शास्त्रोक्त पद्धतीने केले जात नसून केवळ दिखाव्यासाठी केले जातात. दंभेनविधीपुर्वकम: हे यज्ञ थाटामाटात आणि समारंभाशिवाय केले जातात. प्रत्यक्ष धार्मिक पद्धतीचा अवलंब न करता केवळ प्रदर्शनासाठी यज्ञ केले जातात. अशाप्रकारे, जे लोक दिखाव्यासाठी आणि धर्माचा खरा अर्थ न समजता धार्मिक कृत्ये करतात आणि स्वतःला महान समजतात, त्यांचा हा श्लोक निषेध करतो. भगवान श्रीकृष्ण इथे अशा लोकांची निंदा करतात आणि खऱ्या धर्माची गरज स्पष्ट करतात.