अध्याय 10 · श्लोक 40

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला सांगतात की माझ्या दैवी ऐश्वर्याला अंत नाही. माझी ही ऐश्वर्ये अनंत आहेत आणि या श्लोकात मी केवळ काही विशेष ऐश्वर्यांचे वर्णन केले आहे, जे या संदर्भात योग्य आहेत. "नन्थोति मम दिव्यनाम विभूतिनाम परंतप" - येथे भगवान श्रीकृष्ण हे स्पष्ट करतात की त्यांच्या दैवी घृणास्पद गोष्टींना मर्यादा नाही. 'नन्थोअस्ति' म्हणजे अंत नाही. देवाचे महिमा अमर्याद आहेत, आणि त्याला पूर्णता नाही. “एषा तुद्देशथा प्रक्तो विभूतेरविस्तारो माया” – येथे भगवान असेही म्हणतात की त्यांनी केवळ काही ऐश्वर्यांचा उल्लेख केला आहे, जेणेकरून अर्जुनाला समजणे सोपे होईल. 'उद्देश' म्हणजे 'विशिष्ट हेतूसाठी' आणि 'विस्तारो' म्हणजे 'तपशीलवार' किंवा 'तपशीलवार'. म्हणून, भगवंताने केवळ मुख्य ऐश्वर्यांचे वर्णन केले आहे, तर त्याची वास्तविक ऐश्वर्ये अनंत आणि अमर्याद आहेत. अशाप्रकारे, भगवान श्रीकृष्ण या श्लोकाद्वारे दाखवतात की त्यांच्या ऐश्वर्याचे पूर्ण वर्णन किंवा स्पष्टीकरण करणे अशक्य आहे. त्याने फक्त काही प्रमुख गुण आणि शक्तींचे वर्णन केले आहे, परंतु त्याचे वास्तविक वैभव सर्व घटकांमध्ये व्यापलेले आहे आणि सर्वव्यापी आहे.