અધ્યાય 10 · શ્લોક 1

ભાષ્ય

પૂર્વના અધ્યાયોમાં પોતાના ઐશ્વર્ય અને ભક્તિના મહિમાનું વર્ણન કર્યા પછી, ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ અર્જુનની શ્રવણ કરવાની ઉત્સુકતા અને પ્રેમ જોઈને વધુ કહેવા પ્રેરાય છે. તેઓ કહે છે, હે મહાબાહુ અર્જુન! તું મારા વચનો સાંભળીને પ્રસન્ન થઈ રહ્યો છે ('પ્રીયમાણાય'), તેથી તારા હિતની કામનાથી ('હિતકામ્યયા') હું તને ફરીથી મારા પરમ એટલે કે શ્રેષ્ઠ અને ગૂઢ વચનો કહીશ. આ દર્શાવે છે કે શ્રોતાની યોગ્યતા, જિજ્ઞાસા અને પ્રેમભાવ ગુરુને વધુ ગહન જ્ઞાન આપવા પ્રેરે છે.